Menu pionowe

Szukaj

Kategorie

Żółw ozdobny – charakterystyka

Zapewne – zgodnie z właściwie pojmowaną poprawnością – czwogów nie ceni się za to, iż są urodziwe, ale za to, że po prostu są. Z drugiej natomiast strony – istnieją niewymagające odmiany gadów, jakie nie tylko są łagodne, ale i bardzomiłe dla oka Tego typu wśród innych typem może być zapewne żółw ozdobny, występujący naturalnie w centralnych stanach USA i w północnej i wschodniej części Meksyku, a warunkach domowych mieszkaniowych – niesprawiający dużych kłopotów z pielęgnowaniem. Żółw ozdobny jest wspaniałym dopełnieniem hodowli prowadzonych przez prywatnych akwarystów, jacy – przeważnie odmianę żółwia czerwonouchego (który na głowie ma szeroki,pomarańczowy, wyjątkowo ozdobny pas) lub gada żółtouchego (pas umieszczony na głowie jest w przyciągającym wzrok, żółtym kolorze). W własnym biotopie, żółw ozdobny żyje w wodach stojących albo, znacznie rzadziej w pomału płynących rzekach. Największą aktywność typu odznacz obserwuje się w ciąg dnia – żółwie kochają się wtedy grzać w słońcu, zanurzać się lub doskonale nurkować. W nie dużych hodowlach, dla komfortu i dobrego samopoczucia czworonoga, powinno się oczywiście podejmować walkę o jak najdokładniejsze odwzorowanie naturalnych warunków życia żółwia ozdobnego. Dlatego także, powietrze w terrarium musi mieć temperaturę w czasie dnia na poziomie 28°C (w nocy jednak, temperatura nie może obniżyć się poniżej poniżej 20°C), a temperatura wody zmuszona jest zawsze wynosić około 26°C. Pamiętać ciągle należy, że żółw ozdobny jest żółwiem polującym. Z tego powodu, powinien zostać skarmiany odpowiednio opracowanymi mieszankami, a gdy jest mały – powinno się podawać mu plankton albo larwy owadów.

Prawidłowe odczytywanie natury psa

Border colliePies podobnie jak my rodzi się indywidualnymi cechami charakteru oczywiście rasa ma wpływ na wzmocnienie niektórych zachowań u psa, lecz w większości to nasze wychowanie kształtuje naszego podopiecznego. Częstym i niestety najgorszym z możliwych błędów jest traktowanie psa jak kolejnego członka rodziny. Jest to o tyle niebezpieczne, że zaburzamy naturalne relacje, jakie powinny rodzić się pomiędzy rodziną a psem. Nie możemy go traktować jak jednego z nas, ponieważ jest to zwierze, które choć uczy się i rozumie to jednak kieruje się w życiu o wiele prostszymi rzeczami jak choćby instynkt. Błędem jest rozpieszczanie pupila smakołykami dla niego nieprzeznaczonymi oraz nadmierną opiekuńczością, która niekorzystnie odbija się na jego psychice. Jeżeli zostawiamy psa samego nie możemy uczyć go, że po naszym powrocie będzie rozpieszczany do granic możliwości pies wie, że wychodzimy i wtedy zaczyna się problem, ponieważ on tęskni. Niszczenie mebli, ubrań, dywanów, drzwi i okien to nie złośliwe zachowanie, ale wyraz tęsknoty za nami. Uzależniamy od siebie zwierze, które nie wie jak ma się zachować, kiedy pozostaje samo.

Obsesje

Shar peiWszyscy mamy jakąś rzecz bądź coś, co wywołuje w nas ekscytację. Nasz pies może także być opętany obsesją na punkcie jakiejś rzeczy: patyka, zabawki, piłeczki bądź zwierzęcia czy poruszającego się przedmiotu. Takie zachowanie objawia się nadpobudliwością w przypadku kontaktu z obsesyjnie pożądanym przedmiotem bądź osobą. Jest niezmordowany w bieganiu za patykiem bądź szczekaniu na przejeżdżające samochody często wywołuje to w nas wesołość, ponieważ nie widzimy niczego złego w takim zachowaniu. Lecz musimy obserwować czy tego typu zachowanie nie pogłębia się, jeżeli tak konieczna będzie nasza interwencja. Wyleczenie psa z jego obsesji wymaga czasu i wiele cierpliwości nie należy się jednak poddawać zdrowie psychiczne naszego psa jest bardzo ważne. Leczenie należy rozpocząć od razu poprzez nagradzanie pupila smakołykami, jeżeli właściwie zachowa się w danej sytuacji oraz skarcenie go, jeżeli źle zareaguje. Przyczyną tego typu zachowań jest brak ruchu pies musi rozładować nagromadzoną energię w jakiś sposób, lecz tego typu zachowanie jest niezdrowe, ponieważ zwierze działa w ciągłym pobudzeniu zamiast relaksować się.

Depresja u psa

chihPsy podobnie jak ludzie chorują na wiele chorób. Nie zdajemy sobie nawet sprawy, że często sami doprowadzamy swoim zachowaniem bądź przyzwyczajeniami naszego pupila do choroby. Często zła dieta brak ruchu oraz złe traktowanie sprawiają, że nasz pies niknie w oczach. Także depresja jest jedną z chorób, na które może cierpieć i pies. Objawia się ona podobnie jak u ludzi brakiem apetytu, apatycznym zachowaniem, niestabilnym zachowaniem, które zależy od danego stanu, w jakim znajduje się zwierze. Ciężko przewidzieć, co zrobi czy wykona Komedę. Często na tę chorobę chorują psy w schroniskach bądź trzymane w izolacji. Pies mający depresje nie merda ogonem, lecz smętnie zwiesza go nie bawi się, lecz leży bez życia, w oczach nie ma radości, lecz tylko smutek. Terapia na tą chorobę jest jedna należy po prostu okazać mu dużo miłości i zrozumienia wtedy jego stany lękowe oraz niestabilne zachowanie na pewno będą bardziej spokojne oraz odzyskają chęć do życia. Nasz czworonóg potrzebuje zainteresowania i uczucia.